Jakie były kluczowe cele klienta i projektu?
Głównym celem projektu jest transformacja kultury organizacyjnej w kierunku modelu partnerskiego poprzez wzmocnienie umiejętności interpersonalnych uczestników.
Projekt koncentruje się na odejściu od silosowości i komunikacji dyrektywnej na rzecz budowania silnych, opartych na zaufaniu relacji biznesowych oraz wdrożenia standardów otwartego, konstruktywnego dialogu.
W efekcie uczestnicy stają się ambasadorami współpracy, co bezpośrednio przekłada się na efektywność realizowanych celów oraz synergię wewnątrz zespołów i między departamentami.
grup szkoleniowych
uczestników
dni szkoleniowych
Co obejmował projekt?
Projekt został zaprojektowany tak, aby wyposażyć uczestników w praktyczne narzędzia i postawy niezbędne do budowania nowoczesnego środowiska pracy.
Rozwijane kompetencje zostały podzielone na trzy kluczowe filary:
1. Współpraca
(synergia i orientacja na cel zespołowy)
— Przełamywanie silosowości — umiejętność dostrzegania szerszego kontekstu organizacji i realizowania celów nadrzędnych, kosztem partykularnych interesów własnego zespołu czy departamentu.
— Współtworzenie rozwiązań (Co-creation) — przejście od postawy „ja wiem lepiej” do aktywnego poszukiwania wartości w różnorodności opinii. Uczestnicy rozwijają zdolność do moderowania burz mózgów i łączenia różnych perspektyw w jedną, optymalną strategię.
— Elastyczność i współodpowiedzialność — gotowość do dynamicznego reagowania na potrzeby innych członków zespołu oraz dzielenia się odpowiedzialnością zarówno za sukcesy, jak i potknięcia projektowe.
2. Budowanie partnerskich relacji
(zaufanie i równorzędność)
— Rozwijanie inteligencji emocjonalnej i empatii — zdolność do mapowania potrzeb, motywacji oraz obaw partnerów biznesowych i współpracowników, co pozwala na lepsze zrozumienie ich perspektywy.
— Budowanie zaufania (Psychological Safety) — umiejętność tworzenia bezpiecznego środowiska, w którym ludzie nie boją się popełniać błędów, eksperymentować i prosić o pomoc. Partnerskie relacje opierają się tu na autentyczności i dotrzymywaniu zobowiązań.
— Zarządzanie interesariuszami w modelu „Win-Win” — umiejętność prowadzenia negocjacji i rozmów w taki sposób, aby obie strony czuły się wygrane i traktowane podmiotowo, a nie przedmiotowo.
3. Otwarta komunikacja
(transparentność i konstruktywny dialog)
— Komunikacja bez przemocy (NVC - Nonviolent Communication) — umiejętność oddzielania faktów od opinii, mówienia o własnych potrzebach i formułowania jasnych prośb bez wchodzenia w ton oskarżycielski lub defensywny.
— Aktywne słuchanie na głębokim poziomie — przejście od „słuchania, aby odpowiedzieć” do „słuchania, aby zrozumieć”. Uczestnicy uczą się czytać intencje, zadawać pytania otwarte i parafrazować, co eliminuje szumy komunikacyjne.
— Kultura Feedbacku i Feedforwardu — praktyczna umiejętność dawania i przyjmowania trudnej informacji zwrotnej (konstruktywna krytyka) w sposób, który nie rani, lecz motywuje do rozwoju. Dodatkowo uczestnicy rozwijają umiejętność kierowania uwagi na przyszłość (feedforward, czyli co możemy zrobić lepiej następnym razem).
Zobacz inne projekty dla NFZ/ Narodowego Funduszu Zdrowia
Wdrożenie rozmów
rozwojowych
